حضرت مهدی علیه السلام در قرآن قسمت ۵

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ
«أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ» (نمل/۶۲)
«کیست [جز خدا] که دعاى آن مضطرّ [ناچار] را –هنگامی‌که او را می‌خواند- به اجابت رساند، و گرفتارى را برطرف کند، و شما را جانشینان زمین قرار ‏دهد؟»
حضرت صادق علیه‌السلام درباره‌ی این آیه فرمودند: «هرگاه مهدی علیه‌السلام خروج کند، وارد مسجدالحرام شده و مابین جایگاه ابراهیم و کعبه ایستاده و دو رکعت نماز می‌خواند. آنگاه به پا خواسته و می‌گوید: ای مردم! من سزاوارترین مردم و نزدیکترین آنان به آدم و ابراهیم و اسماعیل علیهم‌السلام هستم. ای مردم! من شایسته‌ترین مردمان و نزدیکترین آنان به محمّد صلّی‌الله‌علیه‌وآله هستم. سپس دست‌های مبارکش را به سوی آسمان کرده و آن‌چنان دعا و تضرّع می‌کند که [مدهوش] بر زمین ‌‌افتد. [و در این هنگام دعایش مستجاب شده و اذن ظهور داده می‌شود] و این معنی فرموده‌ی خدای عزّوجلّ است که فرمود؛ «آیا کیست آنکه دعای مضطرّ را به اجابت رساند و رنج و غم را برطرف سازد و شما را جانشینان زمین قرار دهد؟». (تأویل‌الآیات ص۳۹۹)

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید